سلام دوستان...!

امیدوارم حال همه شما خوب باشه و با دلهای گرم و پرحرارت مثل گرمای این روزای جنوب تابستونتون آغاز کرده باشید.و امیدوارم در کمال آرامش و راحتی روزمرگیهاتون پشت سر بگذارید.و ممنون از همه دوستان که در نبود من در این مدت کوتاه ولی برای من بلند با حضور و کامنتای خوب و قشنگشون قاب کهنه ما رو هم یه دستمال کشیدن و من خجالت دادن .که واقعا دوست داشتم اسم تک تکشون اینجا بنویسم ولی می ترسم کسی رو از قلم بندازم پس به همین بسنده می کنم.و میگم بچها دوستون دارم.برای این پست یکی از اشعارم اماده کردم به نام "گل سرخ"که بازم امیدوارم دوستان چون قبل پس از خوندن نقدها و پیشنهادهای خوبشون درباره شعر بنویسن .و اینکه دکلمه چند شعر رو با صدای برادر بزرگم استاد من "علی ناصری مقدم " آماده کردم برای دانلود که امیدوارم دوستان دانلود کنن و پس از گوش دادن نظر خودشون برای من بفرستن.که واقعا خوشحال میشم.بازهم از دوستان خوبم تشکر می کنم .و سعی می کنم به تک تکتون سر بزنم .و پستهای این چند وقتی که نبودم رو بخونم.و از خجالتتون بیرون بیام...

موفق باشید

«گل سرخ»

آمدند و رفتند
آمدند و رفتند
آمدند و رفتند
مرگ گل سرخ را در باغ ندیدند
هرزگی علفهای هرز را به رخمان کشیدند
کشیدند بر دیواره ی باغ
رنگ سیاهی را
ریشه ی گلها را کشتند
کشتند غنچه های نو رس گلدانها را
وبا خارهای وحشی
آذین بستند باغ را
با خشم
گلوی قناری را فشردند
لانه ی کوچک اقاقی را به یغما بردند
آفتاب را بادست به زمین نشاندند
  زمین را
شرم سار آسمان کردند
وقلبهای شیطانی را می پرستند
آی ...!
آی...!
با غبانها...!
می رسد روزی
در بند خارهای بیشمار گل سرخ
در اندیشه ی رهایی
مرگ را آرزو خواهید کرد...

                 "ابراهیم ناصری مقدم"

دکلمه :شعرهرچه هستی باش از قیصر امین پور

با صدای علی ناصری مقدم برای دانلود کلیک کنید

سلام...!

سلامی از اعماق یک دلتنگی بزرگ به تمام دوستان مهربانم  

برای این پست تصمیم گرفتم یکی از اشعار یه دوست٬یه همشهری یا بهتر بگم 

یه رفیق با صفا روقرار بدم.که امیدوارم با نظرات سازنده و نقدهای  

  مفید و پیشنهادهای عالیتون درتشویق دوستمون .برای نگارش!

اشعاری زیباتر و خلق آثاری ماندگاراز او .کمک کنیم. 

  "دختر تنها"

من امشب دور خواهم ریخت

احساسات قلبم را

در آن دوردستهای بی انتها

آنجایی که هیچ زمستانی

نتواند بر یخ زدگی قلبهایمان

لبخند عبوس بزند

من امشب به گور خواهم برد

تمام خاطرات با تو بودن

وآنها را زیر نگاه پر مهرت

مدفون خواهم ساخت.

من امشب لبخند غم انگیزی

بر نگاه پر هوست نخواهم زد

تا بدانی و بشناسی نگاه یک حقیقت را.

تا بدانی قلب زخم خورده ام

جایی برای خنجر نگاه پر هوست نیست.

آری .!

آن شب رفتم تا تنها!

چیز با ارزشم را٬انسانیتم را

به حراج بگذارم.

چون از تو دستور می گرفتم

وقتی درکوچه های تاریک پا گذاشتم.

دیدم٬دیدم که چقدر گرگ انسان نما

با دندانهای تیزبه انتظار نشسته اند.

تا امثال مرا با مشتی کاغذ

به آن سوی ناپاکی ها ببرند

آن شب هیچ دستی به عنوان یک انسان

به سوی من دراز نشد.

و من به خود گفتم:این است انسانیت؟

این است اشرف مخلوقات؟

که با چند کاغذ انسانیت را زیر سوال می برند.

پس حقیقت را در کدامین کوچه باید جست.

برگشتم.!و خود را دورازانسانها

پشت میلهای تنهایی به زنجیر غم

                                                                                                                                                                      محبوس کردم    

                     "شاعر   حسن :"  چ"